Welkom in de Hasjiesboom
Thuis in de winkel van Kees
Ja wat wil je, het is weer vrijdagavond
flessen engelzoete rode wijn
zwevend wier en hasj
de wereldberoemde muntthee van Kees en Jodenkoek.
Zittend op klapstoeltjes en houten bankjes
een plaat op de pick-up
woorden van onzin en poëzie
verplaatsen zich stoned door de boekenplanken
en over de gemaskerde mintgroene muren.
Met rode en roze wijn op onze tanden
en de wiet stevig in de vrijdenkende hoofden dansen
krijgt ook deze vrijdagavond weer een gouden lijst
Met als hoogtepunt de swingende bloemen
In het woud der zotheid verend in de Hasjesboom.
Grijp je kans
Daar lig je dan
samen met je rolstoel in de cokegoot
muurvast in de bagger en ellende
zink jij maar lekker verder weg
en neem je rolstoelverdriet ook met je mee
want geen hond kijkt naar je om
jij ligt daar
en zij, zij rennen hier
je hoort er niet bij
je bent namelijk zo anders
zo eng met die kromme benen
zij zijn normaal en jij, jij bent een freak
en dat breekt je hart
je verdriet is zo echt
maar niemand voelt dat
je tranen zijn al jaren opzoek
opzoek naar dat beetje hoop
maar hoop lijkt wel iets van gisteren te zijn
maar ook jouw tranen worden opgevangen door engelen
en zien ook jouw wanhoop
dus laat je wanhoop achter je
en kijk toch eens omhoog
wellicht dat je mijn engel “Jesus to a child” ziet stralen
dus grijp die kans
laat zien dat je er bent in woord en daad.
De stervende draak 
Op blote voeten loop ik door een wereld
Die volledig aan mij voorbij lijkt te gaan
Tijdsbesef, dagen en werkelijkheid verdwijnen
Langzaam maar zeker uit mijn geheugen
Grote zwarte gaten met jammerende stemmetjes
Laten mij alleen achter in complete paniek
Laten mijn lichaam over de grond kronkelen
Als een foetus die naar zijn moeder verlangt
Mijn geest is mijn ziel aan vergiftigen
Door er iedere dag een aantal druppeltjes
Dementie door gele stinkende gaatjes
Op te laten gloeien
Omgeven door angst voor de toekomst
En gewichtsloosheid in de helse goot
Probeer ik mij staande te houden
En te blijven lachen en te genieten
Maar wat valt er te lachen of zelfs te genieten
Wanneer je niet meer weet waar je leeft
Of wie je vrienden en familieleden zijn
Omdat je je deze dingen niet meer weet te herinneren.
Paula Thomas
|
